Niedziela, 15.09.2019, Imieniny: Albin, Nikodem, Roland
Nie masz konta? Zarejestruj się »
zdjęcia
filmy
baza firm
reklama
Elbląg » artykuły » artykuł z kategorii INFORMACJE LOKALNE

Elblążanin oddał szpik i uratował życie Amerykance. Po trzech latach go odnalazła!

17.05.2019, 16:00:00 Rozmiar tekstu: A A A
Elblążanin oddał szpik i uratował życie Amerykance. Po trzech latach go odnalazła!
Zdjęcie stanowi jedynie ilustracje do artykułu (fot. archiwum redakcji)
REKLAMA
Trzy lata temu Rafał Zemke zgłosił się do Fundacji DKMS. Chciał zostać dawcą szpiku. Okazało się, że może pomóc Amerykance. Nie wahał się ani chwili i ocalił jej życie. Szpik musiał oddać jednak dwukrotnie. W Polsce zrobiło to tylko kilkaset osób. Elblążanin został za to odznaczony przez Ministerstwo Zdrowia odznaką Zasłużonego Dawcy Przeszczepu. Po latach niewiedzy Rafał Zemke dowiedział się komu pomógł. Jennifer napisała do niego list.
 
Trafienie na bliźniaka genetycznego nie jest proste. To szansa 1 na 6 milionów. Ty oddałeś szpik dwa razy, co w Polsce zrobiło jedynie kilkaset osób.
 
Tak, to prawda. Odkąd pamiętam w życiu zawsze spotykają mnie sytuacje nietypowe, inne niż wszystkich. Patrząc na życie moich znajomych, przyjaciół, bliskich mam wrażenie, że ja pochodzę z innej planety i jak coś ma się wydarzyć, to przytrafi się to właśnie mi. Zapisując się do fundacji DKMS nawet nie myślałem, że nadejdzie taki dzień, jak się okazało nadszedł szybciej niż myślałem. W zasadzie jestem za to wdzięczny, że mogłem podarować życie osobie, która czekała na to jak na cud z nieba. Świadomość, że pomogło się bezinteresownie sprawia, że jestem z siebie bardzo dumny.
 
Po dwóch latach kobieta, której pomogłeś mogła się z Tobą skontaktować. Zrobiła to?
 
To jest niesamowita historia… Kilka tygodni temu siedziałem w pracy i przyszedł do mnie mail od jakiejś Jennifer. Otworzyłem i zacząłem go czytać i w jednej chwili zamarłem… Okazało się, że napisała do mnie kobieta, której dałem szansę na drugie życie. Ma 47 lat, mieszka w USA z mężem i 3 dzieci. Wyszła z choroby, żyje i cieszy się z każdej sekundy swojego życia. Chyba nie muszę tłumaczyć ile emocji miałem w sobie czytając ten list, a czytałem go kilkanaście razy.
 
Możesz opowiedzieć o jej historii choroby? Jak to się wszystko zaczęło?
 
Jennifer dostała raka piersi w 2013 r., dzięki chemii, którą otrzymywała wygrała walkę z chorobą i zaczęła wracać do pełni sił. Jak się później okazało zaczął się koszmar. Wygrała z rakiem piersi, ale przez naświetlania dostała bardzo ostrej białaczki. Na jej „szczęście” ja już byłem zapisany w rejestrze DMKS i okazało się, że dopasowaliśmy się w 100% 12 na 12 markerów ale, że jej stan był bardzo ciężki poproszono mnie po kilku miesiącach o powtórne oddanie szpiku – zgodziłem się od razu, nie mogłem postąpić inaczej. Jennifer wracała do zdrowia przez 18 miesięcy. Obecne prawo jest takie, że dawca z biorcą nie mogą kontaktować się ze sobą. Jest jedyna możliwość kontaktu po roku tylko i wyłącznie bezosobowo i tylko przez klinikę. Ona to zrobiła, napisał do mnie list, który nigdy do mnie nie dotarł… Jak się teraz okazało, list zostawiła w klinice osobie, która nie wysłała go do mnie, nie wiadomo z jakiego powodu.
 
Skąd wiesz o tym liście?
 
Po 2 latach od wyleczenia według prawa międzynarodowego istnieje już możliwość kontaktu bezpośredniego. Dostałem teraz kopię tego listu od Jennifer i jak go czytałem to miałem łzy w oczach i takie szczęście w sobie, jakiego nie da się opisać. Jeżeli obca osoba , która żyje dzięki Tobie i ma część mnie, pisze, że budzi się każdego dnia i dziękuje Bogu, że uratowałem jej życie, że oddałem matkę jej dzieciom, a żonę mężowi, to życzę każdemu, aby przeżył taką chwilę. List był bardzo wzruszający. Oczywiście ja też myślałem o niej. Może nawet myśleliśmy o sobie w tym samym momencie. W liście pisała mi, że każdego dnia rano i przed snem była myślami ze mną i jest mi wdzięczna, za to, że żyje. To jest niesamowite.
 
Czy do tej pory masz z nią kontakt?
 
Oczywiście. Wymieniliśmy się zdjęciami, opowiedzieliśmy historie swojego życia, jesteśmy w stałym kontakcie. Jennifer napisała mi, że jak się dowiedziała o tym, że jestem z Polski to była w ogromnym szoku, bo jej prababcia ze strony mamy miała polskie korzenie. To wszystko co się wydarzyło to nie jest przypadek. To jest przeznaczenie.
 
Jennifer była kiedyś w Polsce?
 
Nigdy. Może odwiedzi z rodziną mnie i mojego syna, którym jest zachwycona. A może ja jak będę się wybierał za ocean odwiedzę jej rodzinę. To za szybko, aby cokolwiek planować. Wszystko się dzieje tak szybko i tak niespodziewanie, aż boję się pomyśleć co wydarzy się jutro. Na tą chwilę ogromnie się cieszę, że wszystko u niej dobrze, że zaczęła normalnie żyć, że wyszła z choroby i cieszy się życiem.
 
Na koniec mam do wszystkich Państwa, którzy czytają ten wywiad apel. Zapiszcie się do fundacji DMKS. To nic nie kosztuje i nic nie boli. Pamiętajcie, że może pewnego dnia wy będziecie potrzebowali pomocy innych. Może tak się okazać, że tuż obok za ścianą jest osoba, która może Wam lub Waszemu dziecku uratować życie, ale nie będąc zapisana w fundacji, nawet nie będzie o tym wiedziała! Pomagajmy sobie bezinteresownie, bo dobro zawsze wraca.
 
Dziękuję za rozmowę.
 
 
Z Rafałem Zemke rozmawiała 
 
 
 
 
 
Kamila Jabłonowska
Wyślij wiadomość do autora tekstu

Oceń tekst:

Ocen: 15

%86.7 %13.3


Komentarze do artykułu (24)

Dodaj nowy komentarz

  1. 1
    +28
    ~ Ania
    Piątek, 17.05

    Piękna historia!

  2. 2
    +34
    ~ J-23
    Piątek, 17.05

    I to jest pozytywna wiadomość. Panie Rafale szacunek, jest Pan wielki. Tacy ludzie powinni być autorytetami dla nas.

  3. 3
    +27
    ~ Anka
    Piątek, 17.05

    Zemke szacun!!! Ty zawsze byłeś szczesciarzem!!!

  4. 4
    +28
    ~ az
    Piątek, 17.05

    Gratuluję ! Może Pan być dumny z siebie :)

  5. 5
    +26
    ~ Aga
    Piątek, 17.05

    Wielkie brawa Panie Rafale! Za odwagę i empatię, oby więcej takich ludzi było wokół nas.

  6. 6
    +25
    ~ ucieszony
    Piątek, 17.05

    Wspaniały młody człowiek. To jedna z najlepszych odmian empatii - danie drugiemu szansy na lepsze lub drugie życie. Pozdrawiam i gratuluję.

  7. 7
    +22
    ~ bluselka
    Piątek, 17.05

    Wyrazy glebokiego szacunku dla pana. Podziwiam panska bezinteresowna postawe.

  8. 8
    +18
    ~ Zasłużony honorowy dawca krwi
    Piątek, 17.05

    Pięknie, brawo, mam nadzieję, że i mnie takie szczęście czeka...

  9. 9
    +11
    ~ Olaaaa
    Piątek, 17.05

    Czytając ten artykuł mam ochotę zgłosić się do DKMS -u jeszcze dziś! Namówię i męża :-)

  10. 10
    +11
    ~ Asia
    Piątek, 17.05

    Tagi zawsze wiedziałam, ze Ty jesteś szalony ;)

Redakcja serwisu info.elblag.pl nie odpowiada za treść komentarzy i treści dostarczone przez firmy i osoby trzecie.
Jeśli chcesz z nami tworzyć serwis napisz do nas e-mail.


Regulamin komentowania artykułów w serwisie info.elblag.pl

W trosce o kulturę i wysoki poziom debaty w serwisie info.elblag.pl wprowadza się niniejszy Regulamin.

  1. Komentujący umieszczając treści sprzeczne z prawem musi liczyć się, że może ponieść odpowiedzialność karną lub cywilną.
  2. Komentarze dodawane przez czytelników służą prowadzeniu poważnej i merytorycznej dyskusji na temat zamieszczonych wiadomości oraz problemów z nimi związanych.
  3. Czytelnicy mogą umieszczać informacje i opinie niezwiązane z treścią artykułów dla istotnych powodów (np. poinformowanie innych czytelników o wydarzeniach).
  4. Zabrania się dodawania komentarzy: wulgarnych, obraźliwych, naruszających dobra osobiste osób trzecich lub zawierających treści zabronione przez prawo.
  5. Celem komentarzy nie jest prowadzenie jałowych sporów osobistych między czytelnikami.
  6. Wszystkie wpisy stojące w sprzeczności z powyższymi warunkami będą niezwłocznie kasowane w całości bądź w części.
  7. Redakcja interpretuje Regulamin i decyduje, które wpisy, komentarze (lub ich części) należy usunąć i dokona tego w możliwie jak najszybszym czasie.


Właścicielem serwisu info.elblag.pl jest Agencja Reklamowa GABO

Copyright © 2004-2019 Elbląski Dziennik Internetowy. Wszystkie prawa zastrzeżone.